ANNELERİ ZAMİR OLAN ÇOCUKLAR
A.Provayı aksatan replikle şehre
dalıyor dar benizli deli: sakının
anneleri zamir olan çocuklardan!
onların üzgün bir süt olan dilleri
şiddetli ninnilerde mühürlenmiştir –
burkulmuş huylarıyla çökelirler
yetinmenin mahzenine; henüz
kara yükselmemiş ve sular çekilmemiştir
B.henüz bir kez bile ölmemişken hiçbiri
Attar’a gecikmiş tek kanatlı kuşlardır;
da her birinin dünya desenli elbisesi
trahomlu bir bayram hevesinde yırtılmıştır-
komşuları huylandıran adları tartaklanmış
bir ihtimaldir, her yaşgünü yenilenen
iftirayla örtülü şüpheli bir annenin
lekeledikleri kimsesizlikleri bile yanılsamadır.
C.anneleriyle aynı boydadır kelimeleri;
hırpalanmış mazeretlerle bir dilden ötekine
tüyü bitmemiş itiraflar içinde geçerler-
yutkunarak yazılan harfleri bile olmuştur.
CELÂL SOYCAN
Şiirsaati, Sayı : 1, 2008
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder